Peptydy GLP-1 a ryzyko jaskry: co wiemy i na co zwracać uwagę
Ogólnokrajowe duńskie badanie rejestrowe również wykazało, że stosowanie agonistów GLP-1 było związane z niższym ryzykiem jaskry. W porównaniu do...
Ryzyko jaskry
Dogłębne badania i poradniki ekspertów dotyczące utrzymania zdrowia wzroku.
Czy ryzyko jaskry z zamkniętym kątem narasta wcześniej w życiu, niż się powszechnie sądzi?
Świadomość, że kąt oka może stabilizować się w średnim wieku, jest uspokajająca, ponieważ może to oznaczać, że nie będzie on szybko zamykał się w...
ApoB, ApoA1 i cholesterol nie-HDL: Precyzowanie ryzyka miażdżycowego u pacjentów z jaskrą
Na przykład, niedawny konsensus ekspertów zauważył, że „ApoB…reprezentuje całkowite stężenie cząsteczek lipoprotein aterogennych” i „dokładniej...
Jak Twoje widzenie peryferyjne?
Martwe punkty często rozwijają się stopniowo bez objawów. Rozpocznij bezpłatny okres próbny i wykonaj szybki test pola widzenia, aby wcześnie wykryć zmiany.
Dowiedz się terazryzyko jaskry
Ryzyko jaskry oznacza prawdopodobieństwo rozwoju tej choroby oczu, która prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty pola widzenia. Jaskra często przebiega początkowo bezobjawowo, dlatego osoby z podwyższonym ryzykiem mogą nie zdawać sobie sprawy z problemu. Do czynników zwiększających ryzyko należą m.in. podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, wiek, predyspozycje rodzinne, krótkosoczność, a także niektóre choroby ogólnoustrojowe jak cukrzyca czy nadciśnienie. Istotny jest też typ jaskry: w otwartym kącie przesączania czynniki ryzyka różnią się od tych w jaskrze zamkniętego kąta, która może dawać nagły, bolesny epizod. Ocena ryzyka pozwala na regularne badania kontrolne u okulisty i wczesne podjęcie leczenia, które zmniejsza tempo postępu choroby. Profilaktyka i wczesna diagnostyka mają duże znaczenie, bo uszkodzeń nerwu wzrokowego nie da się całkowicie cofnąć. Lekarz ocenia ryzyko na podstawie badania ciśnienia oka, pola widzenia, budowy nerwu wzrokowego oraz historii rodzinnej i ogólnego stanu zdrowia. U osób z wyższym ryzykiem stosuje się częstsze kontrole i czasem wcześniejsze interwencje farmakologiczne lub zabiegowe. Zmiany stylu życia, kontrola chorób przewlekłych i unikanie czynników pogarszających krążenie mogą też obniżyć ryzyko progresji. Świadomość własnego ryzyka pomaga podjąć działania zapobiegające utracie wzroku i zachować jakość życia.