Dogłębne badania i poradniki ekspertów dotyczące utrzymania zdrowia wzroku.
cholesterol nie-HDL
Cholesterol nie-HDL to wskaźnik obliczany jako różnica między całkowitym cholesterolem a cholesterolem HDL. Obejmuje on wszystkie frakcje cholesterolu uważane za potencjalnie szkodliwe, czyli LDL, VLDL, IDL oraz lipoproteinę(a). W praktyce pokazuje, ile cholesterolu we krwi jest przenoszone przez cząsteczki mogące sprzyjać odkładaniu się blaszki miażdżycowej. Jest prosty do uzyskania z rutynowego panelu lipidowego i nie wymaga specjalnych badań ani stanu na czczo. Dlatego bywa polecany jako bardziej praktyczny i czasem dokładniejszy wskaźnik ryzyka sercowo‑naczyniowego niż samo LDL‑cholesterol.
Wysokie stężenie cholesterolu nie‑HDL wiąże się z większym ryzykiem zawału serca, udaru i miażdżycy naczyń. Monitorowanie tej wartości pomaga lekarzom ustalić, czy potrzebna jest zmiana diety, aktywności fizycznej lub włączenie leków obniżających lipidy. Cel terapeutyczny dla nie‑HDL jest często stosowany u chorych z cukrzycą lub wysokim ryzykiem sercowo‑naczyniowym. Zaletą tego wskaźnika jest jego uniwersalność: obejmuje wszystkie „złe” cząsteczki, a więc lepiej oddaje łączne obciążenie ryzykiem. Znajomość i kontrola cholesterolu nie‑HDL może więc poprawić profilaktykę i zmniejszyć ryzyko poważnych zdarzeń naczyniowych.