Jaskra pierwotna otwartego kąta

jaskra pierwotna otwartego kąta

Jaskra pierwotna otwartego kąta to przewlekła choroba oczu, w której dochodzi do stopniowego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Nazwa oznacza, że kąt między tęczówką a rogówką jest otwarty, ale odpływ cieczy wodnistej z oka jest hamowany, co często prowadzi do podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. W efekcie włókna nerwowe siatkówki ulegają uszkodzeniu, co powoduje stopniową utratę pola widzenia — najpierw po bokach, a z czasem także widzenia centralnego. Choroba zwykle rozwija się powoli i długo może nie dawać wyraźnych objawów, dlatego wiele osób dowiaduje się o niej dopiero w zaawansowanym stadium. Do czynników zwiększających ryzyko należą wiek, obciążenie rodzinne, krótkowzroczność, niektóre choroby metaboliczne i stosowanie steroidów. Wczesne wykrycie ma kluczowe znaczenie, bo odpowiednie leczenie może spowolnić lub zatrzymać postęp utraty wzroku. Terapia obejmuje leki w kroplach obniżające ciśnienie, zabiegi laserowe oraz operacje chirurgiczne, które poprawiają odpływ cieczy lub zmniejszają jej wytwarzanie. Regularne badania okulistyczne z pomiarem ciśnienia i oceną tarczy nerwu wzrokowego pomagają chronić wzrok. Choć uszkodzenia wywołane przez jaskrę są nieodwracalne, odpowiednie leczenie i kontrola choroby znacząco zmniejszają ryzyko trwałej utraty wzroku.