Jak wygląda jaskra

Jak wygląda jaskra

Jaskra jest często nazywana „cichym złodziejem wzroku”, ponieważ powoli zabiera wzrok, dając niewiele oczywistych objawów (www.medicalnewstoday.com) (www.zeiss.com). W Stanach Zjednoczonych jest to druga najczęstsza przyczyna trwałej ślepoty (www.medicalnewstoday.com). Ale jak jaskra wygląda – dla pacjenta i dla okulisty? We wczesnych stadiach większość ludzi nie zauważa niczego. Z czasem jaskra stopniowo uszkadza widzenie peryferyjne (krawędzie pola widzenia), tworząc jedno małe mroczki na raz (www.medicalnewstoday.com). Ponieważ te „kropki” w bocznym widzeniu pojawiają się powoli, a mózg wypełnia luki, wielu pacjentów nie zdaje sobie sprawy, że coś jest nie tak, dopóki nie dojdzie do poważniejszej utraty wzroku (www.medicalnewstoday.com). Gdy jednak jaskra jest zaawansowana, pozostały wzrok może zwęzić się do małego centralnego tunelu lub nawet do całkowitej ciemności.

Doświadczenie pacjenta: Jak zmienia się wzrok

Wczesne stadium. We wczesnej jaskrze większość widzenia – zwłaszcza widzenie centralne – jest normalna, więc pacjenci zazwyczaj czują się dobrze. Najwcześniejsze oznaki to subtelne mroczki na krawędziach pola widzenia, często w pobliżu nosa (nosowa część pola widzenia). Te plamki są tak małe, że ludzie rzadko je zauważają. Na przykład artykuł informacyjny dla pacjentów wyjaśnia, że wczesna jaskra „tworzy mroczki na zewnętrznych krawędziach pola widzenia”, które zazwyczaj pozostają niezauważone (www.medicalnewstoday.com). Ludzie mogą zacząć zauważać problemy dopiero, gdy mroczki powiększą się lub zbliżą do widzenia centralnego.

Średnie stadium (widzenie tunelowe). W miarę postępu jaskry, widzenie stopniowo zwęża się do wewnątrz. Najpierw odcina się widzenie boczne, co prowadzi do tego, co pacjenci nazywają „widzeniem tunelowym”. Wyobraź sobie, że patrzysz przez wąski tunel: obiekty na samych krawędziach zaczynają znikać. Wielu pacjentów opisuje to stadium tak, jakby mogli widzieć tylko przez rurę lub małą dziurkę od klucza. Jedno z badań pacjentów z jaskrą wykazało, że w miarę pogarszania się ubytków pola widzenia, ludzie zgłaszali, że obiekty po jednej lub obu stronach stawały się trudne do zobaczenia, „jakby patrzyli przez brudne okulary”, a także mieli problemy z rozróżnianiem krawędzi i kolorów (pmc.ncbi.nlm.nih.gov). W tym momencie możesz wpadać na rzeczy stojące obok ciebie lub mieć problemy z obserwacją ruchu ulicznego z peryferii.

Zaawansowane stadium. W bardzo zaawansowanej jaskrze, niewiele – lub wcale – widzenia może pozostać. Pole widzenia może skurczyć się do maleńkich wysp widzenia lub całkowicie zgasnąć. Na przykład, jeden przegląd zauważa, że nieleczona jaskra może „ostatecznie spowodować ślepotę” poprzez zniszczenie niemal całego widzenia bocznego i centralnego (www.medicalnewstoday.com). Ludzie niewidomi z powodu jaskry zazwyczaj mają niemal zerowe pole widzenia. Mogą jedynie odróżniać światło od ciemności, ale nie widzą wyraźnych obrazów.

Kompensacja mózgowa (uzupełnianie braków). Jednym z powodów, dla których jaskra często pozostaje niezauważona, jest to, że mózg „uzupełnia” brakujące informacje wizualne. Nawet jeśli oko ma rzeczywisty mroczek, mózg może wykorzystać otaczające wzorce i kontekst, aby go ukryć. To samo uzupełnianie braków zachodzi w przypadku naturalnego mroczka u każdego człowieka (przy nerwie wzrokowym) oraz w przypadku małych mroczków (luk w widzeniu) w każdej chorobie oczu. Kiedy więc jaskra powoduje puste miejsce w bocznym widzeniu, mózg zazwyczaj to ignoruje. W rezultacie osoba z łagodną lub umiarkowaną jaskrą często widzi zaskakująco normalny świat, ponieważ subtelne deficyty są automatycznie ukrywane. Dopiero gdy obszary ślepe są duże lub zaczynają wkraczać na widzenie centralne, większość ludzi wreszcie to zauważa. Dlatego rutynowe badania przesiewowe są kluczowe – pacjenci często pozostają nieświadomi znacznej utraty wzroku, dopóki nie jest ona nieodwracalna (www.medicalnewstoday.com).

Co widzą lekarze: Wyniki badania okulistycznego

Okuliści dysponują narzędziami do wykrywania oznak jaskry, nawet gdy pacjent czuje się dobrze. Kompleksowe badanie pod kątem jaskry obejmuje obserwację nerwu wzrokowego, pomiar ciśnienia w oku, sprawdzenie kąta przesączania oraz badanie pola widzenia.

Wygląd nerwu wzrokowego

Podczas badania oka (za pomocą oftalmoskopu lub lampy szczelinowej) lekarz ogląda głowę nerwu wzrokowego z tyłu oka. W jaskrze tarcza nerwu wzrokowego (widoczna „głowa” nerwu) przybiera wygląd wydrążony lub zagłębiony. Normalnie tarcza nerwu wzrokowego ma różowy brzeg tkanki nerwowej, zwany rąbkiem neuroretinalnym, z małym, bladym centralnym „zagłębieniem”. W jaskrze ten rąbek ścieńcza się, zwłaszcza w górnej i dolnej (pionowej) części tarczy, co sprawia, że zagłębienie wygląda na większe i pionowo rozciągnięte (www.msdmanuals.com). Na przykład, MSD Manual zauważa, że umiarkowana jaskra często wykazuje „ścieńczenie rąbka neuroretinalnego ze zwiększonym stosunkiem zagłębienia do tarczy, pionowe wydłużenie zagłębienia (cupping)… i klinowate ciemne obszary”, gdzie brakuje włókien nerwowych (www.msdmanuals.com).

Lekarze często opisują to za pomocą stosunku kielicha do tarczy (stosunku C/D) – wielkości kielicha podzielonej przez całkowitą wielkość tarczy nerwu wzrokowego. Wyższy stosunek C/D oznacza większe zagłębienie. Normalnie pionowy stosunek C/D wynosi około 0,3 (30%) (entokey.com). W jaskrze kielich rośnie, więc stosunek może wzrosnąć powyżej 0,6 lub więcej. (Jedną z charakterystycznych oznak jest, jeśli pionowy stosunek C/D staje się większy niż stosunek poziomy, lub jeśli stosunek C/D w jednym oku jest znacznie wyższy niż w drugim oku (entokey.com).) Lekarz obserwuje również nacięcia lub klinowate ubytki w rąbku, zagięcia naczyń (naczynia krwionośne siatkówki zaginają się na rąbku), krwotoki odłamkowe i utratę zdrowych pasm włókien nerwowych. Wszystkie te objawy wskazują na jaskrowe uszkodzenie nerwu wzrokowego.

Warstwa włókien nerwowych siatkówki (OCT)

Nowoczesne kliniki wykorzystują optyczną koherentną tomografię (OCT) do skanowania siatkówki i nerwu wzrokowego. OCT dostarcza obraz przekrojowy warstwy włókien nerwowych siatkówki (RNFL) wokół tarczy nerwu wzrokowego. W jaskrze OCT zazwyczaj pokazuje ścieńczenie RNFL w porównaniu do normalnego oka. Obszary, w których włókna nerwowe obumarły, pojawiają się jako ciemne kliny na mapie grubości OCT. W praktyce OCT pomaga lekarzom poprzez kwantyfikację ilości utraconej warstwy nerwowej, zwłaszcza we wczesnej jaskrze, gdzie klinicyści podejrzewają uszkodzenie, ale może ono być subtelne w samym badaniu oka. Badania potwierdzają, że oczy z jaskrą mają znacznie cieńszy RNFL w OCT niż zdrowe oczy (www.ncbi.nlm.nih.gov).

Ciśnienie w oku (Tonometria)

Większość przypadków jaskry wiąże się z ciśnieniem wewnątrzgałkowym (IOP) wyższym niż normalne. IOP mierzy się w milimetrach słupa rtęci (mm Hg) za pomocą tonometrii. Normalny zakres IOP wynosi około 11–21 mm Hg (entokey.com). Kiedy IOP wzrasta powyżej tego zakresu, jest to główny czynnik ryzyka jaskry. Wielu pacjentów z jaskrą będzie miało odczyty ciśnienia powyżej 21 mm Hg. To podwyższone ciśnienie ostatecznie uszkadza nerw wzrokowy. (Jednak niektórzy ludzie mogą rozwinąć jaskrę nawet przy normalnym ciśnieniu – tak zwaną jaskrę normalnego ciśnienia.) W każdym razie tonometria jest łatwym badaniem początkowym: pacjenci z przewlekłą jaskrą otwartego kąta często mają wysokie lub zmienne odczyty ciśnienia.

Kąt przesączania (Gonioskopia)

Gonioskopia to badanie kąta przesączania komory przedniej (między tęczówką a rogówką) za pomocą specjalnej soczewki kontaktowej. Informuje, czy kąt jest otwarty, czy wąski/zamknięty. W jaskrze pierwotnej otwartego kąta kąt wygląda na szeroko otwarty i normalny – problem polega na tym, że drobne kanały drenażowe (beleczkowanie) są zatkane, mimo że wydają się odblokowane. W jaskrze z zamknięciem kąta przesączania gonioskopia ujawnia bardzo wąski lub całkowicie zamknięty kąt. Na przykład, w ostrej jaskrze z zamknięciem kąta przesączania (nagłym przypadku), kąt przesączania jest anatomicznie płytki lub tęczówka jest wypchnięta do przodu, blokując odpływ (www.ncbi.nlm.nih.gov). W takich przypadkach lekarze często widzą tęczówkę zachodzącą na obszar drenażowy (nie ma widocznej szczeliny między tęczówką a rogówką) i mogą widzieć nowe naczynia krwionośne w przypadkach wtórnych. Jeśli tęczówka przylega do rogówki dookoła (360° „zamknięty kąt”), jest to klasyczne zamknięcie kąta. Natomiast jaskra otwartego kąta wykazuje normalną szerokość kąta.

Badanie pola widzenia (Perymetria)

Badanie pola widzenia dokładnie mapuje, które części widzenia są utracone. Stosowana jest standardowa perymetria automatyczna. W jaskrze pola często wykazują charakterystyczne wzorce:

• Stopień nosowy: Powszechnym wczesnym defektem jest mały, schodkowy ubytek w pobliżu nosowej strony widzenia. Dzieje się tak, ponieważ włókna nerwowe respektują linię środkową poziomą i pozostawiają małą lukę lub „stopień” między uszkodzonymi a nienaruszonymi obszarami.
• Mroczek łukowaty (arkuatywny): Inną cechą charakterystyczną jest mroczek łukowaty, który zakrzywia się od okolic plamki ślepej w kierunku nosa, podążając za warstwą włókien nerwowych. Jest to czasem nazywane mroczkiem Bjerruma.
• Mroczek okołocentralny: Mogą pojawić się defekty tuż obok widzenia centralnego, w obrębie kilku stopni od punktu fiksacji.
• Powiększona plamka ślepa: Normalna plamka ślepa (gdzie znajduje się nerw wzrokowy) często powiększa się w jaskrze.

Badania typowych wzorców wykazują, że stopnie nosowe i defekty łukowate/okołocentralne są bardzo powszechne w jaskrze. Na przykład, jedna analiza wykazała, że ponad połowa wczesnych pól jaskrowych miała stopień nosowy, a wiele miało mroczki łukowate lub okołocentralne (entokey.com). Te ubytki pola widzenia często respektują linię środkową poziomą (ze względu na anatomię włókien nerwowych) i tworzą gęste łuki lub kształty półksiężyca. Dokładny wzorzec zależy od tego, w którym miejscu na tarczy nerwu wzrokowego nastąpiła utrata rąbka. Poprzez staranną analizę mapy pola widzenia, lekarze mogą zarówno potwierdzić jaskrę, jak i monitorować ją w czasie.

Rodzaje jaskry i ich objawy

Jaskra występuje w różnych formach, a widoczne objawy różnią się między nimi. Niezależnie od tego, czy jest to jaskra otwartego, czy zamkniętego kąta, pierwotna czy wtórna, każdy typ ma typowe wskazówki.

Jaskra pierwotna otwartego kąta (POAG)

Jaskra pierwotna otwartego kąta jest najczęstszą formą. Jest to „otwarty kąt”, ponieważ kąt przesączania wygląda normalnie w gonioskopii, a „pierwotna”, ponieważ występuje bez innej choroby oczu, która by ją powodowała. POAG zazwyczaj postępuje bezboleśnie i bezobjawowo. Nie ma zaczerwienienia oka ani ostrego bólu. Utrata wzroku zaczyna się na peryferiach i przesuwa się do wewnątrz, często niezauważona, jak opisano powyżej (www.medicalnewstoday.com). Badanie oka wykaże otwarty kąt i zazwyczaj podwyższone IOP, zagłębienie tarczy nerwu wzrokowego i odpowiadające ubytki pola widzenia, ale pacjent zazwyczaj nie zgłasza żadnych ostrych objawów. Ponieważ rozwija się powoli, większość ludzi odkrywa ją tylko podczas rutynowych badań oczu. Artykuł wyjaśnia, że z wyjątkiem ostrego ataku (patrz niżej), jaskra jest zazwyczaj zauważana dopiero wtedy, gdy doszło już do znacznego uszkodzenia nerwu wzrokowego (www.zeiss.com).

Ostra (pierwotna) jaskra z zamknięciem kąta przesączania

Jaskra otwartego kąta często przebiega bezobjawowo aż do późnych stadiów. Natomiast ostry atak zamknięcia kąta to dramatyczny, bolesny stan nagły. W ostrej jaskrze z zamknięciem kąta przesączania kąt przesączania oka nagle się zamyka, gwałtownie zatrzymując odpływ płynu. Powoduje to bardzo szybki wzrost IOP i ciężkie objawy. Pacjenci opisują nagłe pojawienie się nieznośnego bólu oka lub bólu głowy, często po jednej stronie, wraz z niewyraźnym widzeniem (www.ncbi.nlm.nih.gov). Powszechne objawy obejmują widzenie tęczowych pierścieni lub aureoli wokół świateł oraz nudności lub wymioty (www.ncbi.nlm.nih.gov). Dotknięte oko jest czerwone, twarde i napięte, a źrenica może być w średnim rozszerzeniu i nie reagować na światło. Pacjenci zazwyczaj zauważają zmiany w widzeniu i kolorach (górna część ich pola widzenia wygląda ciemno), w przeciwieństwie do podstępnego przebiegu jaskry otwartego kąta. Podczas badania lekarze widzą zmętniałą rogówkę (z powodu obrzęku) i bardzo wysokie IOP w tonometrii. Gonioskopia ujawni zamknięty kąt (więzadło silnie przylega do tęczówki). Podsumowując, ostra jaskra z zamknięciem kąta wygląda jak nagłe, czerwone, bolesne oko z aureolami, w przeciwieństwie do cichego przebiegu jaskry otwartego kąta (www.ncbi.nlm.nih.gov) (www.zeiss.com).

Jaskra z przewlekłym i wtórnym zamknięciem kąta przesączania

Istnieje również przewlekła jaskra z zamknięciem kąta przesączania, w której kąt zwęża się powoli i trwale, ale bez ostrego bólu. Te przypadki mogą przypominać utratę wzroku w jaskrze otwartego kąta, aż do nagłego skoku ciśnienia. Okuliści mogą znaleźć barwnik lub materiały zapalne zatykające kąt, lub zrosty przedniego odcinka obwodowego (tęczówka przyklejona do rogówki). Ale o ile nie doszło do ostrego ataku, pacjent często nie czuje nic, dopóki wzrok nie zostanie utracony.

Jaskra wrodzona (niemowlęca) (Buftalmos)

Jaskra u niemowląt jest rzadka, ale gdy się pojawia, zazwyczaj jest oczywista. Jaskra wrodzona powoduje nieprawidłowy rozwój oka. Klasycznym objawem jest buftalmos (z greckiego „oko wołu”): cała gałka oczna powiększa się, a rogówka wygląda na zbyt dużą. Rodzice mogą zauważyć u dziecka niezwykle duże, mętne oko (często o niebieskawym zabarwieniu). Średnica rogówki przekracza normę: zazwyczaj >12 mm u noworodków i >13 mm u starszych dzieci (www.ncbi.nlm.nih.gov). Niemowlęta często mają łzawienie, światłowstręt i zmętnienie rogówki (obrzęk). W badaniu rogówka jest powiększona z pękniętymi liniami błony Descemeta („prążki Haaba”) i obrzękiem (www.ncbi.nlm.nih.gov). Nerwy wzrokowe wykazują silne zagłębienie z powodu wysokiego ciśnienia. Krótko mówiąc, jaskra wrodzona wygląda jak duże, mętne, wystające oko (www.ncbi.nlm.nih.gov), w przeciwieństwie do oka osoby dorosłej.

Jaskry wtórne: barwnikowa, pseudoeksfoliacyjna, neowaskularna

Niektóre jaskry wynikają z innych problemów oczu:

• Jaskra barwnikowa (dyspersja barwnika): W tym typie barwnikowe ziarnistości z tęczówki odrywają się i zatykają kąt przesączania. Podczas badania w lampie szczelinowej lekarz może zobaczyć wrzeciono Krukenberga (pionowy, wrzecionowaty osad brązowego barwnika na rogówce) i gruby brązowy barwnik pokrywający beleczkowanie (www.ncbi.nlm.nih.gov). Tęczówka często wykazuje radialne ciemne linie podczas prześwietlania. Pacjenci są często młodsi (30-40 lat) i mogą mieć krótkowzroczność. Utrata wzroku przebiega podobnie jak w jaskrze otwartego kąta, z stopniową utratą widzenia peryferyjnego, ale charakterystyczna oznaka barwnika w komorze przedniej ją wyróżnia (www.ncbi.nlm.nih.gov).

• Jaskra pseudoeksfoliacyjna (PEX): Jest to stan związany z wiekiem, w którym łuszczący się, przypominający łupież biały materiał gromadzi się na torebce soczewki i na brzegu źrenicy (www.ncbi.nlm.nih.gov). Podczas badania lekarz zauważy drobne białe płatki na przedniej powierzchni soczewki, tęczówce lub w kącie przesączania (www.ncbi.nlm.nih.gov). (Wygląda to prawie tak, jakby ktoś wylał klej, który zaschnął na oku.) Te osady mogą zatykać kąt przesączania i powodować skoki ciśnienia. Główka soczewki może również mieć nierówny brzeg źrenicy. Ponieważ materiał PEX jest łatwo widoczny, każde badanie pod kątem jaskry, które go wykrywa, podnosi czerwone flagi dla wyższego ciśnienia. Wzrok zazwyczaj zanika stopniowo, podobnie jak w pierwotnej jaskrze otwartego kąta, ale obecność materiału pseudoeksfoliacyjnego jest kluczową wskazówką (www.ncbi.nlm.nih.gov).

• Jaskra neowaskularna: Ten typ jest spowodowany przez nieprawidłowe nowe naczynia krwionośne rosnące na tęczówce i w kącie przesączania (często z powodu cukrzycy lub choroby siatkówki). Podczas badania tęczówka będzie pokryta drobnymi, nowymi naczyniami krwionośnymi (rubeosis iridis). W kącie również rozwijają się nowe naczynia i tkanka bliznowata, która go zamyka. Oko wygląda na czerwone i podrażnione, źrenica może nie reagować, a wzrok zazwyczaj szybko się pogarsza. StatPearls zauważa, że jaskra neowaskularna po prostu „charakteryzuje się nowymi naczyniami na tęczówce i w kącie przesączania” (www.ncbi.nlm.nih.gov). Jeśli znane są warunki ją powodujące (jak retinopatia cukrzycowa), lekarz będzie szczególnie szukał tych naczyń. Widzenie tych drobnych naczyń krwionośnych na tęczówce jest wyraźną oznaką jaskry neowaskularnej (www.ncbi.nlm.nih.gov).

Każda jaskra wtórna ma swoją charakterystyczną oznakę podczas badania w lampie szczelinowej lub gonioskopii: brązowy barwnik dla jaskry barwnikowej, białe płatki dla PEX, nowe naczynia dla jaskry neowaskularnej. Rozpoznanie tych objawów może ostrzec klinicystę o podstawowej przyczynie i rodzaju jaskry.

Czym jaskra różni się od innych chorób oczu

Pacjenci często mylą jaskrę z innymi powszechnymi problemami z oczami. Poniżej przedstawiono kluczowe różnice, dzięki którym można rozpoznać sygnały ostrzegawcze i wiedzieć, kiedy należy się zbadać.

• Jaskra a zaćma. Zaćma zmętnia soczewkę wewnątrz oka, powodując ogólne niewyraźne lub zamglone widzenie i odblaski od świateł, zwłaszcza aureole i blaknięcie kolorów w słabym świetle (o zmierzchu) (www.zeiss.com). Jaskra natomiast początkowo eliminuje widzenie peryferyjne, ale pozostawia nienaruszoną ostrość widzenia centralnego. W zaćmie możesz zauważyć szare zamglenie, problemy z jazdą nocą lub jaskrawe odblaski; w jaskrze nie będziesz miał tych objawów aż do bardzo późnego stadium. Na przykład, jedno źródło zauważa, że pacjenci z zaćmą doświadczają „blaknących kolorów i kontrastów, problemów z widzeniem o zmierzchu… większego olśnienia” (www.zeiss.com). To są problemy z kolorami i światłem, a nie utrata pola widzenia. Prawdziwa utrata wzroku w jaskrze jest fragmentaryczna i występuje na bokach, a nie tylko rozmycie z powodu zmętnienia soczewki.

• Jaskra a zwyrodnienie plamki żółtej (AMD). Zwyrodnienie plamki żółtej dotyka centralną siatkówkę (plamkę żółtą), powodując utratę ostrości widzenia centralnego. Pacjenci z AMD widzą zniekształcenia lub ciemną/rozmazaną plamkę bezpośrednio w centrum widzenia – np. proste linie wyglądają na faliste, brakuje druku, twarze stają się trudne do rozpoznania. Podsumowanie wyjaśnia, że sucha postać AMD powoduje zmniejszenie ostrości widzenia w centrum – „litery na krawędziach są wyraźne, ale te w środku [są] nieco rozmazane”, a stopniowo tworzy się tam mroczek (www.zeiss.com). W jaskrze pacjenci zazwyczaj zachowują widzenie centralne aż do bardzo późnego stadium, ale tracą widzenie boczne. Nie widzą mroczka w samym środku we wczesnych stadiach. Zatem, jeśli ktoś widzi ciemny lub falisty obszar przed swoim wzrokiem, należy pomyśleć o zwyrodnieniu plamki żółtej lub innym problemie z centralną siatkówką, a nie o jaskrze.

• Jaskra a retinopatia cukrzycowa. Cukrzycowa choroba oka zaciemnia widzenie w inny sposób. Retinopatia cukrzycowa może powodować męty lub zmętnienie z powodu krwawienia lub wycieków z naczyń w siatkówce, oraz rozmyte plamy, zwłaszcza jeśli plamka żółta gromadzi płyn. Pacjenci często opisują widzenie plamek, pajęczyn lub cieni unoszących się w polu widzenia (diabetes.org). Amerykańskie Stowarzyszenie Cukrzycy zauważa, że męty lub „małe plamki lub kształty, które pływają w polu widzenia” mogą wskazywać na retinopatię związaną z cukrzycą (diabetes.org) – te męty są w rzeczywistości cieniami z pękniętych naczyń krwionośnych. Natomiast jaskra nie powoduje mętów ani pajęczyn; powoduje rzeczywiste luki (mroczki) w widzeniu peryferyjnym. Ponadto, specjalista siatkówki badający oko cukrzycowe zobaczy fragmentaryczne krwotoki lub nowe, dziwne naczynia na siatkówce, które nie są cechami jaskry. Problemy ze wzrokiem w cukrzycy mają tendencję do wahań wraz z poziomem cukru we krwi i zazwyczaj są bardziej centralne; utrata pola widzenia w jaskrze jest trwała i peryferyjna. Dlatego, jeśli zauważysz męty, błyski lub plamiste, rozmyte plamki, sprawdź się pod kątem retinopatii cukrzycowej lub rozerwania siatkówki, a nie jaskry.

Krótko mówiąc, cechą charakterystyczną jaskry jest utrata pola widzenia obwodowego przy normalnie wyglądającej soczewce i siatkówce. Zanikające kolory, odblaski w nocy lub męty zazwyczaj sugerują coś innego. Jeśli zauważysz zwężenie widzenia bocznego (na przykład wpadanie na rzeczy po bokach), lub kolorowe aureole wokół świateł plus ból oka, lub niezwykle duże oko u dziecka, są to klasyczne objawy ostrzegawcze jaskry. Każdy z tych objawów powinien skłonić do pilnej oceny przez okulistę.

Wnioski

Sama jaskra nie powoduje bólu ani oczywistych objawów aż do późnych stadiów, co utrudnia jej zauważenie. Z zewnątrz wczesna jaskra „wygląda” normalnie – pacjenci mają czyste oczy i czują się dobrze. Ale wewnątrz nerw wzrokowy powoli ulega uszkodzeniu. Główne wskazówki to to, co widzą lekarze: narastające zagłębienie tarczy nerwu wzrokowego, ścieńczenie warstw włókien nerwowych w OCT, wysokie ciśnienie i charakterystyczne ubytki w polu widzenia (stopnie nosowe, mroczki łukowate itp.) (www.msdmanuals.com) (entokey.com).

Rozumiejąc wizualne efekty jaskry – od widzenia tunelowego pacjenta po obraz tarczy nerwu wzrokowego widziany przez lekarza – możesz rozpoznać, kiedy coś jest nie tak. Pamiętaj, że zmiany w jaskrze (mroczki w bocznym widzeniu) bardzo różnią się od zaćmy (ogólne zamglenie), zwyrodnienia plamki żółtej (zniekształcenia centralne) lub retinopatii cukrzycowej (męty i plamy) (www.zeiss.com) (www.zeiss.com) (diabetes.org). Regularne badania oczu, zwłaszcza u osób dorosłych po 40. roku życia lub u każdego z czynnikami ryzyka, są kluczowe, ponieważ jaskra może pozbawić Cię wzroku bez ostrzeżenia. Jeśli kiedykolwiek doświadczysz któregokolwiek z opisanych klasycznych objawów – takich jak utrata widzenia bocznego, epizod czerwonego, bolesnego oka z aureolami, lub widzenie plamek i cieni – natychmiast zgłoś się na ocenę. Wczesne wykrycie i leczenie to najlepsze sposoby na zachowanie wzroku, gdy jaskra zaczyna atakować.