Visusverlies

visusverlies

Visusverlies betekent vermindering of verlies van het vermogen om scherp te zien. Het kan variëren van een licht wazig beeld tot compleet verlies van zicht in één of beide ogen. Oorzaken zijn divers: problemen met het hoornvlies, de lens, het netvlies, de oogzenuw of delen van de hersenen die visuele informatie verwerken. Ook ziekten zoals verhoogde oogdruk, leeftijdsgebonden aandoeningen en vaatproblemen in het netvlies kunnen leiden tot visusverlies. Soms ontstaat het plotseling, bijvoorbeeld door een netvliesloslating of een beroerte, andere keren ontwikkelt het zich langzaam over jaren. Visusverlies raakt bijna elk onderdeel van het dagelijks leven: lezen, autorijden, werken en sociale contacten worden moeilijker. Vroege opsporing met oogonderzoeken kan veel schade beperken of vertragen, en behandelingen variëren van brillen en medicatie tot operaties en revalidatie met hulpmiddelen voor slechtzienden. Ook aanpassingen in huis en training in het omgaan met beperkt zicht helpen mensen zelfstandiger te blijven. Daarom is het belangrijk om bij veranderingen in het zicht snel een arts of oogspecialist te raadplegen en bekende risicofactoren zoals diabetes en hoge bloeddruk goed te behandelen.