Kopertekort

kopertekort

Kopertekort betekent dat het lichaam onvoldoende koper heeft om goed te functioneren. Koper is een spoorelement dat nodig is voor de opbouw van bindweefsel, de vorming van rode bloedcellen en voor bepaalde enzymen die cellen beschermen tegen schade. Een tekort kan ontstaan door te weinig koper in de voeding, door opnameproblemen in de darmen of door medicijnen en hoge inname van andere mineralen die de koperopname blokkeren. Klachten die kunnen ontstaan zijn bloedarmoede, vermoeidheid, een dof of branderig gevoel in handen en voeten, en problemen met evenwicht of kracht door zenuwschade. Herkenning van een tekort gebeurt met bloedonderzoek en soms aanvullend onderzoek naar de oorzaak, omdat de behandeling anders is bij opnameproblemen dan bij een simpel voedingstekort. De behandeling bestaat vaak uit het aanpassen van de voeding en soms het geven van kopersupplementen onder begeleiding van een arts. Vroege herkenning is belangrijk omdat sommige schade aan zenuwen of zicht minder goed herstelt als het tekort lang bestaat. Preventie lukt meestal met een gevarieerd eetpatroon dat onder meer noten, schaaldieren, volkorenproducten en orgaanvlees kan bevatten.