Aangeboren immuniteit

aangeboren immuniteit

Aangeboren immuniteit is het deel van het afweersysteem dat direct en zonder eerdere kennismaking reageert op binnenvallende micro-organismen. Het bestaat uit fysieke barrières zoals huid en slijmvliezen, chemische stoffen zoals maagsappen, en cellen zoals neutrofielen, macrofagen en natuurlijke killercellen. Deze eerste verdedigingslinie werkt snel, vaak binnen minuten of uren, en herkent algemene kenmerken van ziekteverwekkers in plaats van één specifiek kenmerk. Bij de herkenning komen signaalstoffen vrij en start een ketenreactie die de indringer kan vernietigen en ontsteking op gang brengt om het herstel te bevorderen. Een belangrijk onderdeel van aangeboren immuniteit is het complementsysteem, dat bacteriën kan bedekken en opruimen en ontstekingsreacties kan versterken. Hoewel de aangeboren immuniteit geen specifieke geheugenfunctie heeft zoals de verworven immuniteit, is ze essentieel om tijd te winnen totdat meer gerichte afweer (antistoffen en T-cellen) op gang komt. Een goed functionerende aangeboren immuniteit bepaalt vaak hoe ernstig een infectie wordt en of het lichaam snel herstelt. Problemen in dit systeem, zoals te sterke ontsteking of onvoldoende herkenning, kunnen leiden tot chronische ontstekingsziekten of terugkerende infecties. Onderzoekers en artsen proberen behandelingen te vinden die deze vroegste fase van de afweer kunnen versterken bij kwetsbare mensen of juist kunnen remmen bij overmatige ontsteking. Kort gezegd is aangeboren immuniteit de snelle, brede eerste reactie van ons lichaam die ons direct beschermt en de toon zet voor de latere, specifieke afweer.