Terapia neuroprotekcyjna

terapia neuroprotekcyjna

Terapia neuroprotekcyjna to podejście medyczne mające na celu ochronę komórek nerwowych przed uszkodzeniem i obumieraniem. W praktyce oznacza to stosowanie leków, substancji biologicznych lub zabiegów, które zmniejszają szkodliwe procesy takie jak stan zapalny, stres oksydacyjny czy nadmierne pobudzenie komórek. Celem jest nie tyle naprawa już zniszczonej tkanki, co zatrzymanie lub spowolnienie postępu choroby, by uratować funkcję układu nerwowego. Terapie neuroprotekcyjne mogą obejmować środki farmakologiczne, podawanie czynników wzrostu, terapie genowe, a także zmiany stylu życia i rehabilitację. Ważne jest, że działania te często działają na wiele przyczyn jednocześnie, co zwiększa szansę na zachowanie zdrowia komórek. Dla pacjentów oznacza to możliwość dłuższego utrzymania funkcji, na przykład widzenia lub ruchu, nawet gdy choroba postępuje. Terapia neuroprotekcyjna jest istotna w wielu schorzeniach neurologicznych, bo może opóźnić moment, w którym potrzebne będą bardziej inwazyjne zabiegi lub opieka. Jednak jej skuteczność zależy od wczesnego rozpoznania i właściwego doboru terapii do rodzaju uszkodzenia. Badania w tej dziedzinie wciąż trwają, a nowe leki i technologie próbują zwiększyć efektywność i bezpieczeństwo takich interwencji.