Przezrogówkowa tes

przezrogówkowa TES

Przezrogówkowa TES to metoda medyczna polegająca na dostarczaniu niewielkich impulsów elektrycznych przez rogówkę do struktur oka, przede wszystkim siatkówki i nerwu wzrokowego. W praktyce oznacza to użycie specjalnej elektrody (często przypominającej soczewkę kontaktową) lub elektrod umieszczanych wokół oka, przez które przechodzą kontrolowane impulsy o niskim natężeniu. Celem takiego działania jest pobudzenie komórek siatkówki i poprawa przewodnictwa nerwowego, a także uruchomienie mechanizmów ochronnych i naprawczych w tkance nerwowej oka. Zabieg jest przeprowadzany w warunkach ambulatoryjnych, zwykle jako seria krótkich sesji prowadzonych pod nadzorem specjalisty, i jest uważany za mało inwazyjny. Metoda jest ważna, ponieważ może spowalniać postęp chorób, w których uszkadzane są komórki nerwowe oka, a więc potencjalnie pomagać w zachowaniu widzenia. Badania kliniczne wskazują na poprawę funkcji wzrokowych u niektórych pacjentów, na przykład lepsze pole widzenia lub wyostrzenie obrazu, choć efekty bywają zróżnicowane. Zabiegi są zazwyczaj dobrze tolerowane, ale mogą wystąpić krótkotrwałe dolegliwości, takie jak dyskomfort, łzawienie, podrażnienie czy rzadziej niewielkie uszkodzenie powierzchni rogówki, dlatego konieczne jest odpowiednie monitorowanie. Nie każda osoba może być poddana tym procedurom — osoby z rozrusznikami serca, aktywną infekcją oka lub poważnymi zmianami na rogówce wymagają indywidualnej oceny. Obecnie przezrogówkowa TES jest postrzegana jako obiecująca, ale nadal rozwijana opcja terapeutyczna; potrzebne są długoterminowe badania, by dokładnie ocenić jej skuteczność i bezpieczeństwo oraz określić, u których pacjentów daje największe korzyści.