Przezorbitowa acs

przezorbitowa ACS

Przezorbitowa ACS to nieinwazyjna metoda stymulacji elektrycznej, w której prąd zmienny jest podawany w okolicy oczodołu. Polega na umieszczeniu elektrod na skórze wokół oka lub na powiekach i przesyłaniu małych impulsów prądu, które mają wpływać na siatkówkę, nerw wzrokowy i inne elementy układu wzrokowego. Celem takiej stymulacji jest zmiana pobudliwości nerwowej, poprawa przewodzenia sygnałów oraz pobudzenie mechanizmów naprawczych w tkankach nerwowych. W praktyce stosuje się ją jako próbę poprawy widzenia u osób z uszkodzeniami wzroku, np. w wyniku neuropatii czy chorób degeneracyjnych. Mechanizmy działania nie są do końca poznane, ale prawdopodobnie obejmują modulację aktywności neuronów, poprawę przepływu krwi i zmniejszenie procesów zapalnych w oku. Dodatkowo stymulacja może wpływać na uwalnianie czynników odżywczych i wzrostowych, które wspierają regenerację komórek nerwowych. Zaletą tej metody jest brak konieczności operacji i stosunkowo niskie ryzyko poważnych skutków ubocznych; najczęściej pojawiają się krótkotrwałe dolegliwości skórne, mrowienie czy ból głowy. Nie każdy jednak jest kandydatem — istnieją przeciwwskazania, takie jak rozrusznik serca, padaczka czy ciąża. Przezorbitowa stymulacja nadal znajduje się głównie na etapie badań klinicznych, dlatego jej efektywność i optymalne parametry terapii są wciąż ustalane. Dla pacjentów i lekarzy ważne jest zrozumienie, że może to być obiecujące uzupełnienie standardowego leczenia, ale nie jest jeszcze powszechnie uznaną metodą zastępującą sprawdzone terapie.