Vaatdichtheid

vaatdichtheid

Vaatdichtheid beschrijft hoeveel ruimte binnen een bepaald deel van het netvlies of het vaatvlies wordt ingenomen door bloedvaten. Het wordt vaak uitgedrukt als het percentage van een plaatje dat door vaten gevuld is en kan kwantitatief gemeten worden met moderne beeldvormingsmethoden. Een lagere vaatdichtheid duidt meestal op verminderde doorbloeding of verlies van kleine vaatjes, wat kan wijzen op zuurstofgebrek of schade. Omgekeerd kan een abnormaal hoge dichtheid optreden bij ongewenste nieuwe vaatgroei, wat ook problematisch is. De meting is nuttig omdat veranderingen in vaatdichtheid vroeg kunnen voorkomen, nog voordat iemand merkbaar slechter gaat zien. Tegelijk moet je voorzichtig zijn met de interpretatie: uitkomst hangt af van beeldkwaliteit, de gebruikte software en normale variatie tussen mensen. Artsen gebruiken vaatdichtheid om ziekteprogressie te volgen, effect van behandelingen te meten en prognoses te geven. Voor patiënten biedt het een objectieve graadmeter die helpt bij het nemen van behandelbeslissingen en bij het tijdig ingrijpen.