Rapamycine

rapamycine

Rapamycine is een geneesmiddel dat oorspronkelijk werd ontdekt als een stof uit bodemorganismen en later in de geneeskunde werd ingezet vanwege zijn sterke werking op het immuunsysteem. Het remt een belangrijke celroute die mTOR heet, waardoor de groei en het metabolisme van cellen wordt beïnvloed. Vanwege die remmende werking wordt het gebruikt om afstoting na orgaantransplantaties te verminderen en wordt het in bepaalde vormen van kanker en bij medische implantaten toegepast. Het kan zowel systemisch toegediend worden in tablet- of infuusvorm als lokaal worden gebruikt, bijvoorbeeld op gecoate medische materialen. Omdat het de afweer onderdrukt, is nauwgezet medisch toezicht bij gebruik essentieel. Gebruikers kunnen last krijgen van bijwerkingen zoals een verhoogd risico op infecties, een vertraagde wondgenezing of mondzweertjes, en soms veranderingen in cholesterol- of bloedsuikerwaarden. Daarom moeten artsen regelmatig bloedwaarden en gezondheidstoestand controleren. Wetenschappers zijn daarnaast geïnteresseerd in rapamycine omdat de mTOR-route ook een rol speelt bij veroudering en celonderhoud. Onderzoek naar die werking opent mogelijkheden voor nieuwe toepassingen, maar ook voor vragen over veiligheid op langere termijn. Door de krachtige effectiviteit is zorgvuldig afwegen van baten en risico's nodig voordat het middel buiten gevestigde indicaties wordt ingezet.