Implantaten met vertraagde afgifte

implantaten met vertraagde afgifte

Implantaten met vertraagde afgifte zijn kleine toestellen of materiaalstukken die medicijnen langzaam en gecontroleerd vrijgeven in het lichaam over een langere periode. Ze kunnen bijvoorbeeld in het oog, onder de huid of op andere plekken worden geplaatst zodat de werkzame stof lokaal blijft waar die nodig is. Doel is om een constante dosis te geven zonder dat iemand elke dag pillen moet slikken of druppels moet gebruiken. Hierdoor wordt het makkelijker om de behandeling vol te houden en neemt het risico op vergeten doseringen af. Sommige implantaten lossen na verloop van tijd vanzelf op, andere moeten later weer verwijderd of vervangen worden. Dit soort implantaten kan bij verschillende ziektes voordelen bieden: ze verminderen pieken en dalen in medicijnspiegels, geven vaak minder bijwerkingen omdat minder van het middel door het hele lichaam circuleert, en kunnen ziekenhuisbezoeken of operaties voor herhaalde toediening verminderen. Er zijn wel risico's: plaatsing kan een infectie of ontsteking geven, en het effect is minder makkelijk direct te stoppen als dat nodig is. Daarom is goede controle door een arts belangrijk na plaatsing. Implantaten met vertraagde afgifte veranderen de manier waarop medicijnen worden gegeven en kunnen de kwaliteit van leven verbeteren door behandelbelasting en schommelingen in klachten te verminderen.