Leczenie wewnątrznaczyniowe

leczenie wewnątrznaczyniowe

Leczenie wewnątrznaczyniowe to metoda medyczna polegająca na leczeniu chorób naczyń krwionośnych od wewnątrz, przy użyciu cienkich rurek (cewników) i specjalnych narzędzi wprowadzanych do światła naczynia. Zamiast operować otwarcie, lekarz wprowadza cewnik przez skórę najczęściej w pachwinie lub nadgarstku i prowadzi go pod kontrolą obrazowania do chorego miejsca. Tam można wykonać różne zabiegi, na przykład usunąć skrzeplinę, założyć stent, zatamować krwawienie lub wypełnić tętniaka specjalnymi spiralami. Obrazowanie rentgenowskie, czasem z kontrastem, pozwala dokładnie widzieć naczynia i pracować precyzyjnie. Zabiegi są zwykle mniej inwazyjne niż otwarte operacje, co oznacza krótszy pobyt w szpitalu i szybszy powrót do codziennych zajęć. Dzięki tej metodzie można ratować osoby w ostrych stanach, na przykład przy udarze spowodowanym zatorem, gdy liczy się każda minuta, albo zabezpieczać tętniaki zanim pękną. Leczenie wewnątrznaczyniowe zmniejsza ryzyko niektórych powikłań związanych z dużymi operacjami, ale nadal wiąże się z ryzykiem krwawienia, zakażenia czy uszkodzenia naczynia. Dobry wynik zależy od doświadczenia zespołu, jakości sprzętu i odpowiedniego doboru pacjenta do zabiegu. Przed zabiegiem wykonuje się zwykle badania obrazowe i ocenia się stan ogólny chorego, a po zabiegu konieczna jest obserwacja i kontrolne badania. W niektórych przypadkach metoda ta jest jedyną lub najlepszą opcją leczenia, a w innych stanowi uzupełnienie terapii chirurgicznej lub farmakologicznej. Dla pacjenta istotne jest, by rozmawiać z lekarzem o korzyściach, możliwych powikłaniach i przebiegu rekonwalescencji, aby podjąć świadomą decyzję.