Οξειδωτικό στρες

οξειδωτικό στρες

Ο όρος αναφέρεται σε μια κατάσταση όπου υπάρχει ανισορροπία ανάμεσα στις επιθετικές χημικές ουσίες που παράγει ο οργανισμός, γνωστές ως ελεύθερες ρίζες ή αντιδραστικά είδη οξυγόνου, και στα συστήματα άμυνας που τα εξουδετερώνουν. Όταν οι ελεύθερες ρίζες υπερτερούν, μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στα κύτταρα, στο DNA, στις πρωτεΐνες και στα λίπη, οδηγώντας σε δυσλειτουργία ιστών. Αυτό το φαινόμενο συνδέεται με τη φθορά των ιστών κατά τη γήρανση και με πολλές χρόνιες παθήσεις, όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη και προβλήματα όρασης. Το σώμα διαθέτει ενδογενή αντιοξειδωτικά συστήματα, αλλά η διατροφή και ο τρόπος ζωής επηρεάζουν σημαντικά πόσο καλά λειτουργούν αυτά. Παράγοντες όπως το κάπνισμα, η ανθυγιεινή διατροφή, η υπερβολική έκθεση στον ήλιο και η χρόνια φλεγμονή μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ελεύθερων ριζών. Αντιθέτως, τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά, τακτική άσκηση σε λογικά πλαίσια και μείωση στρες βοηθούν στη μείωση της ζημιάς. Κατανόηση και μείωση του οξειδωτικού στρες είναι σημαντικά γιατί μπορεί να επιβραδύνουν την πρόοδο ασθενειών και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής. Η πρόληψη δεν απαιτεί πολύπλοκες παρεμβάσεις: απλά βήματα στον τρόπο ζωής έχουν μετρήσιμη επίδραση στην ισορροπία οξειδώσεων-αντιοξειδώσεων.