สายตาสั้นในเด็ก

สายตาสั้นในเด็ก

สายตาสั้นในเด็กหมายถึงภาวะที่เด็กมองไกลไม่ชัดเพราะการโฟกัสของตาตกผิดตำแหน่ง จึงมองใกล้ได้ชัดกว่า. ภาวะนี้เริ่มเกิดได้ตั้งแต่อายุยังน้อยและมักจะเพิ่มขึ้นในช่วงวัยเรียนเมื่อเด็กอ่านหนังสือหรือใช้หน้าจอมากขึ้น. สาเหตุมีทั้งปัจจัยทางพันธุกรรมและพฤติกรรม เช่นการใช้สายตาใกล้นานๆ และขาดเวลาทำกิจกรรมกลางแจ้ง. อาการที่ผู้ปกครองสังเกตได้คือเด็กชอบนั่งใกล้ทีวีหรือกระดาน เช็ดตาบ่อยๆ หรือมีผลการเรียนแย่ลงโดยไม่ทราบสาเหตุ. การตรวจสายตาแต่เนิ่นๆ สำคัญเพราะการแก้ไขตั้งแต่แรกช่วยให้เด็กเรียนรู้และใช้ชีวิตได้ดีขึ้น. การจัดการสายตาสั้นในเด็กมีหลายวิธี เช่นการสวมแว่นตา คอนแทคเลนส์ชนิดพิเศษ และการใช้ยาหยอดที่ช่วยชะลอการเพิ่มของสายตาสั้น. นอกเหนือจากการรักษา ยังมีมาตรการป้องกันที่ได้ผลคือส่งเสริมให้เด็กออกไปเล่นกลางแจ้งวันละน้อยๆ และจัดเวลาให้พักสายตาระหว่างการอ่านหรือจ้องหน้าจอ. บางกรณีแพทย์อาจแนะนำการใส่เลนส์เฉพาะหรือการรักษาที่ช่วยควบคุมการเพิ่มของค่าสายตาในระยะยาว. ผู้ปกครองควรพาเด็กตรวจสายตาเป็นประจำและร่วมสังเกตพฤติกรรมการมองของเด็กเพื่อปรับการดูแลให้เหมาะสม. การให้การดูแลตั้งแต่เด็กจะลดโอกาสเกิดสายตาสั้นมากในวัยผู้ใหญ่และลดความเสี่ยงต่อโรคตาเรื้อรังในอนาคต.