Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna

przezczaszkowa stymulacja magnetyczna

Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna to nieinwazyjna technika, która używa krótkich impulsów pola magnetycznego generowanego przez cewkę przyłożoną do głowy. Pole magnetyczne przenika przez czaszkę i indukuje w mózgu niewielkie prądy elektryczne, które mogą pobudzać lub hamować neurony w konkretnych obszarach. Dzięki różnym ustawieniom można uzyskać bardzo precyzyjne stymulowanie wybranych części kory mózgowej, co czyni tę metodę użyteczną zarówno w badaniach, jak i w terapii. Stosuje się ją do badania funkcji mózgu, mapowania obszarów odpowiedzialnych za ruch, mowę czy percepcję oraz do leczenia wybranych schorzeń neurologicznych i psychiatrycznych. Istnieją różne tryby pracy, na przykład pojedyncze impulsy, serie podwójnych impulsów czy powtarzalne serie, które mają różne efekty i trwałość działania. Zabieg zwykle trwa kilkanaście–kilkadziesiąt minut, a pacjent jest przytomny i nie wymaga zabiegu chirurgicznego. Najczęstsze doznania to stuknięcie w głowę i krótkie mrowienie na skórze; rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, dlatego ważna jest wstępna kwalifikacja i nadzór specjalisty. Dzięki precyzji ta metoda pozwala sprawdzać, jak zmiana aktywności jednego obszaru wpływa na zachowanie lub percepcję, a także wspomagać rehabilitację po urazach mózgu. Mimo obiecujących wyników, skuteczność i optymalne protokoły terapii wciąż wymagają dalszych badań, a dostępność zabiegów zależy od zasobów i specjalistycznego sprzętu.