Markery zakrzepicy

markery zakrzepicy

Markery zakrzepicy to substancje i parametry w badaniu krwi, które informują o aktywności procesów krzepnięcia i rozpuszczania skrzepów. Najczęściej mierzy się je, by dowiedzieć się, czy w organizmie tworzą się skrzepliny lub czy układ krzepnięcia działa nadmiernie. Przykłady takich markerów to poziom fibrynogenu, produkty rozpadu fibryny i D-dimery, ale badania mogą obejmować też inne parametry. Są użyteczne zarówno w nagłych sytuacjach, na przykład przy podejrzeniu zatorowości płucnej czy zakrzepicy żylnej, jak i w ocenie ryzyka długoterminowego. Pozytywny wynik nie zawsze oznacza obecność dużego skrzepu — wartości mogą wzrosnąć przy zapaleniu, po urazie, w ciąży czy u osób starszych. Dlatego wyniki trzeba interpretować razem z objawami pacjenta i innymi badaniami obrazowymi. Markery pomagają lekarzom zdecydować, czy potrzeba pilnej diagnostyki obrazowej lub leczenia przeciwzakrzepowego. Służą także do monitorowania skuteczności terapii i oceny ryzyka nawrotu zakrzepicy po przebytej chorobie. W praktyce są więc ważnym narzędziem, ale nie zastępują pełnej oceny klinicznej. Znajomość ich ograniczeń pozwala uniknąć niepotrzebnych badań i lepiej zaplanować opiekę nad pacjentem.