Gęstość naczyń włosowatych

gęstość naczyń włosowatych

Gęstość naczyń włosowatych oznacza liczbę bardzo cienkich naczyń krwionośnych — włosowatych — przypadającą na określoną powierzchnię lub objętość tkanki. Naczynia te łączą tętniczki z żyłkami i odpowiadają za dostarczanie tlenu i substancji odżywczych oraz usuwanie produktów przemiany materii z komórek. Pomiary gęstości pokazują, jak dużo takich połączeń wymiany krwi znajduje się w danym obszarze, a więc jak dobrze dana tkanka może się odżywiać i regenerować. Ocena może odbywać się różnymi metodami — od nieinwazyjnych obrazów skóry i błon śluzowych po badania mikroskopowe preparatów histologicznych — zależnie od miejsca i celu badania. Gęstość tych naczyń ma znaczenie praktyczne, ponieważ niski jej poziom często wiąże się ze słabszym ukrwieniem, powolnym gojeniem ran i większym ryzykiem niedokrwienia tkankowego. Z drugiej strony zwiększona liczba włosowatych może świadczyć o reakcji na przewlekłe niedotlenienie, stanie zapalnym lub procesie nowotworowym, który pobudza tworzenie nowych naczyń. Dlatego miara ta bywa używana jako wskaźnik stanu mikrokrążenia przy chorobach przewlekłych, w ocenie ryzyka powikłań i w monitorowaniu efektów terapii poprawiających krążenie. W praktyce trzeba pamiętać, że gęstość różni się między narządami i u poszczególnych osób oraz podlega wpływom zewnętrznym, takim jak temperatura, aktywność fizyczna czy palenie tytoniu. Samo wskazanie liczby naczyń nie wystarcza — duże znaczenie mają także szybkość przepływu krwi i stopień utlenowania, dlatego wynik trzeba interpretować razem z innymi badaniami i objawami klinicznymi. Badania nad pomiarem i znaczeniem gęstości naczyń włosowatych pomagają lepiej zrozumieć choroby mikrokrążenia i prowadzą do nowych sposobów diagnozy oraz leczenia.