Oculaire oppervlakteziekte

oculaire oppervlakteziekte

Oculaire oppervlakteziekte is een verzamelnaam voor aandoeningen die het buitenste deel van het oog aantasten, vooral het hoornvlies, de conjunctiva en de traanlaag. De meest bekende vorm bestaat uit klachten door een te onstabiele of te schaarse traanlaag, maar ook ontstekingen van de oogleden en problemen met de meibomklieren vallen hieronder. Kenmerkende klachten zijn branderigheid, een korrelig gevoel, roodheid, overmatig tranen of juist een droge sensatie en soms wazig zicht. Oorzaken variëren van leeftijd en hormonale veranderingen tot omgevingsfactoren zoals droge lucht, contactlensgebruik en bepaalde medicijnen. Onbehandeld kan dit leiden tot slechter zicht, littekenvorming of herhaalde infecties. De diagnose gebeurt met vragen, onderzoek van de traanfilm en inspectie van het oogoppervlak door een oogzorgspecialist. Behandeling hangt af van de oorzaak en kan bestaan uit kunsttranen, aanpassing van leefstijl, warme kompressen en soms ontstekingsremmende middelen of speciale zalf. Goede dagelijkse hygiëne van de oogleden en aanpassingen zoals het verminderen van langdurige schermtijd helpen vaak veel. Vroege herkenning en behandeling verhogen het comfort en helpen het beste mogelijke gezichtsvermogen te behouden.