Kunstmatig zicht

kunstmatig zicht

Kunstmatig zicht is het herstellen of vervangen van verloren gezichtsvermogen met technische hulpmiddelen. Het idee is dat een camera of sensor beelden opvangt, deze omzet in signalen en die signalen direct of via het oog naar de hersenen stuurt. De resultaten zijn meestal niet gelijk aan normaal zien; mensen krijgen vaak een gevoel voor licht, contrast, vormen en beweging in plaats van scherpe beelden. Verschillende technieken werken op verschillende plaatsen in het zichtproces en daardoor verschilt ook wat iemand weer kan waarnemen. De technologie kan bestaan uit implantaten, draagbare camera's en verwerkingsapparaten die samen beelden vertalen naar elektrische stimulatie. Herstel van enig zicht kan helpen bij oriëntatie, herkennen van grote voorwerpen en veilig bewegen in de omgeving. Het vraagt training en gewenning omdat de hersenen moeten leren hoe ze de nieuwe signalen moeten interpreteren. Ook zijn er medische risico's en technische beperkingen, zoals beperkte resolutie en de noodzaak van operaties of externe apparatuur. Wetenschappelijk onderzoek en verbeterde elektronica maken de mogelijkheden steeds beter, maar volledig natuurlijk zicht is nog vaak niet haalbaar. Voor veel mensen biedt kunstmatig zicht toch grote winst in zelfstandigheid en levenskwaliteit, omdat het dagelijkse activiteiten veiliger en makkelijker maakt.