Ubytek pola widzenia

ubytek pola widzenia

Ubytek pola widzenia oznacza utratę części obszaru, który widzisz bez poruszania oczami. Może dotyczyć prawej, lewej, górnej lub dolnej strony obrazu i przyjmować formę drobnych „plam” niewidzenia albo szerokich pól ślepoty po bokach. Powstaje, gdy uszkodzone są elementy układu wzrokowego — siatkówka, nerw wzrokowy, drogi wzrokowe w mózgu lub same ośrodki wzroku. Osoba z ubytkiem pola widzenia może nie zauważać przedmiotów po jednej stronie, mieć problemy z orientacją, potykać się, trudniej czytać lub prowadzić samochód bez częstego obracania głowy. Diagnoza zwykle opiera się na badaniu pola widzenia (perymetrii) oraz dodatkowych badaniach okulistycznych i neurologicznych, by ustalić przyczynę. W niektórych chorobach, na przykład w jaskrze czy przy odklejeniu siatkówki, wczesne wykrycie i leczenie może zatrzymać postęp i uratować widzenie. Terapia zależy od przyczyny — stosuje się leki, zabiegi chirurgiczne lub rehabilitację wzrokową i pomoce optyczne. Nawet gdy ubytek jest trwały, można poprawić jakość życia przez trening orientacji, dostosowanie otoczenia i korzystanie z pomocniczych urządzeń. Dlatego każdy zauważalny spadek pola widzenia powinien skłonić do szybkiej konsultacji ze specjalistą.